Motywy

Woleai

Pismo używane na atolu Woleai z archipelagu Karolinów w środkowej Mikronezji.

Pismo używane na atolu Woleai z archipelagu Karolinów w środkowej Mikronezji.
z jednej strony
Pismo używane na atolu Woleai z archipelagu Karolinów w środkowej Mikronezji.
z drugiej strony

Tanguckie

Pismo tanguckie: stworzone w XI wieku na bazie pisma chińskiego i pisma Kitanów do zapisu języka Tangutów.

Pismo tanguckie: stworzone w XI wieku na bazie pisma chińskiego i pisma Kitanów do zapisu języka Tangutów.
z jednej strony
Pismo tanguckie: stworzone w XI wieku na bazie pisma chińskiego i pisma Kitanów do zapisu języka Tangutów.
z drugiej strony

Anglosaskie

Runy anglosaskie, pierwotnie używane do zapisu języka anglosaskiego oraz fragment utworu Boewulf w języku staroangielskim (anglosaskim).

Runy anglosaskie, pierwotnie używane do zapisu języka anglosaskiego oraz fragment utworu Boewulf  w języku staroangielskim (anglosaskim).
z jednej strony
Runy anglosaskie, pierwotnie używane do zapisu języka anglosaskiego oraz fragment utworu Boewulf  w języku staroangielskim (anglosaskim).
z drugiej strony

Lontara

Lontara, alfabet sylabiczny używany tradycyjnie do zapisu języków bugijskiego i makasarskiego na indonezyjskiej wyspie Sulawesi (Celebes). Nazwa lontara pochodzi od malajskiego słowa lontar oznaczającego rodzaj palmy, której liści używano jako materiału do manuskryptów.

Lontara, alfabet sylabiczny używany tradycyjnie do zapisu języków bugijskiego i makasarskiego na indonezyjskiej wyspie Sulawesi (Celebes). Nazwa lontara pochodzi od malajskiego słowa lontar oznaczającego rodzaj palmy, której liści używano jako materiału do manuskryptów.
z jednej strony
Lontara, alfabet sylabiczny używany tradycyjnie do zapisu języków bugijskiego i makasarskiego na indonezyjskiej wyspie Sulawesi (Celebes). Nazwa lontara pochodzi od malajskiego słowa lontar oznaczającego rodzaj palmy, której liści używano jako materiału do manuskryptów.
z drugiej strony

Theban

Theban: pismo nieznanego pochodzenia opublikowane w 16 wieku. Znane jako Alfabet Wiedźm, używane przez wiccan i praktykujących czarostwo do zapisu tekstów o magii.

Theban: pismo nieznanego pochodzenia opublikowane w 16 wieku. Znane jako Alfabet Wiedźm, używane przez wiccan i praktykujących czarostwo jako szyfr do zapisu tekstów o magii.
z jednej strony
Theban: pismo nieznanego pochodzenia opublikowane w 16 wieku. Znane jako Alfabet Wiedźm, używane przez wiccan i praktykujących czarostwo jako szyfr do zapisu tekstów o magii.
z drugiej strony

Hiragana

Hiragana: jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana. Początkowo hiragana była pismem używanym przez kobiety. 
  
Hiragana: jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana. Początkowo hiragana była pismem używanym przez kobiety.
z jednej strony
Hiragana: jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana. Początkowo hiragana była pismem używanym przez kobiety.
z drugiej strony

Grantha

Grantha: pismo wywodzące się z pisma brahmi, używane w południowych Indiach do zapisywania sanskrytu.

Grantha: pismo wywodzące się z pisma brahmi, używane w południowych Indiach do zapisywania sanskrytu.
z jednej strony
Grantha: pismo wywodzące się z pisma brahmi, używane w południowych Indiach do zapisywania sanskrytu.
z drugiej strony

Gockie

Alfabet gocki został stworzony w IV wieku przez Wulfilę w celu przekładu ksiąg na język gocki.

Alfabet gocki został stworzony w IV wieku przez Wulfilę w celu przekładu ksiąg na język gocki.
z jednej strony
Alfabet gocki został stworzony w IV wieku przez Wulfilę w celu przekładu ksiąg na język gocki.
z drugiej strony

Głagolica

Głagolica: pierwotny alfabet języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, utworzony przez misjonarza Cyryla w IX wieku.

Głagolica: pierwotny alfabet języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, utworzony przez misjonarza Cyryla w IX wieku.
z jednej strony
Głagolica: pierwotny alfabet języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, utworzony przez misjonarza Cyryla w IX wieku.
z drugiej strony

Fraktura

Fraktura: odmiana pisma gotyckiego powstała w 16 wieku.

Fraktura: odmiana pisma gotyckiego powstała w 16 wieku.
z jednej strony
Fraktura: odmiana pisma gotyckiego powstała w 16 wieku.
z drugiej strony

Etruskie

Alfabet etruski używany w starożytności do zapisu języka etruskiego.

Alfabet etruski używany w starożytności do zapisu języka etruskiego.
z jednej strony
Alfabet etruski używany w starożytności do zapisu języka etruskiego.
z drugiej strony

Etiopskie

Pismo etiopskie powstało do zapisu dawnego języka gyyz, obecnie używane do zapisu języków etiopskich, m. in. amharskiego. 

Pismo etiopskie powstało do zapisu dawnego języka gyyz, obecnie używane do zapisu języków etiopskich, m. in. amharskiego.
z jednej strony
Pismo etiopskie powstało do zapisu dawnego języka gyyz, obecnie używane do zapisu języków etiopskich, m. in. amharskiego.
z drugiej strony

Birmańskie

Pismo birmańskie: alfabet sylabiczny pochodzenia indyjskiego, wywodzący się z pisma mon.

Pismo birmańskie: alfabet sylabiczny pochodzenia indyjskiego, wywodzący się z pisma mon.
z jednej strony
Pismo birmańskie: alfabet sylabiczny pochodzenia indyjskiego, wywodzący się z pisma mon.
z drugiej strony

Czarne Stopy

Odmiana sylabariusza kanadyjskiego do zapisu języka siksika używanego przez plemię Czarne Stopy (Blackfoot).

Odmiana sylabariusza kanadyjskiego do zapisu języka siksika używanego przez plemię Czarne Stopy (Blackfoot).
z jednej strony
Odmiana sylabariusza kanadyjskiego do zapisu języka siksika używanego przez plemię Czarne Stopy (Blackfoot).
z drugiej strony

Bengali

Pismo bengalskie używane w Bangladeszu i Indiach do zapisu kilku języków. Wywodzi się z pisma brahmi, a powstało pod wpływem pisma dewanagari.

Pismo bengalskie używane w Bangladeszu i Indiach do zapisu kilku języków. Wywodzi się z pisma brahmi, a powstało pod wpływem pisma dewanagari.
z jednej strony
Pismo bengalskie używane w Bangladeszu i Indiach do zapisu kilku języków. Wywodzi się z pisma brahmi, a powstało pod wpływem pisma dewanagari.
z drugiej strony

Baybayin

Baybayin: alfabet sylabiczny używany dawniej do zapisu języka tagalog i innych języków na Filipinach.

Baybayin: alfabet sylabiczny używany dawniej do zapisu języka tagalog i innych języków na Filipinach.
z jednej strony
Baybayin: alfabet sylabiczny używany dawniej do zapisu języka tagalog i innych języków na Filipinach.
z drugiej strony

Klinowe

Sumeryjskie pismo klinowe, tekst w języku akadyjskim, używanym ponad dwa tysiące lat temu w Mezopotamii.

Kolczyki pismo klinowe, język akadyjski
z jednej strony
Kolczyki pismo klinowe, język akadyjski
z drugiej strony